Vanavond is het dan zover, de overgang van 2025 naar 2026. Voor wat het waard is dan, want er zijn diverse tellingen wereldwijd en onze ‘Gregoriaanse’ telling is ook maar bedacht een paar duizend jaar geleden… maar voor ‘ons’ is er nu toch weer een jaar voorbij.
Als ik terugblik op dit afgelopen jaar kan ik alleen maar glimlachen. Naar mijn omgeving, naar de mensen waarmee ik me omring, en mijn familie, m’n gezin, mijn partner en vooral mezelf.
Want er is maar 1 persoon op deze aarde die invloed heeft op jouw leven en dat ben je zelf. Maar wat een reis is dat zeg, living the process zeg maar.
Invloeden zijn er genoeg van buitenaf en soms heel dichtbij. Veel mensen om mij heen hebben pittige uitdagingen gehad, ook ikzelf heb best wat mogen aankijken op verschillende gebieden. Maar wat er ook op je pad komt, we hebben zelf in de hand hoe we ermee omgaan. Dat klinkt makkelijker dan het is. Bij grote inslagen is dat soms niet te overzien. Er zijn mensen die dingen meemaken waarbij ik groot ontzag heb voor hoe het leven toch weer opgepakt wordt. Diepe buiging daarvoor.
En toch, das de enige manier! We hebben maar twee dingen te doen; voortplanten en blijven leven. De rest is bijzaak. Maar die bijzaken slokken wel je hele dag op. Je tijd en je ruimte. Steeds meer mensen om mij heen groeien voorbij de zorgperiode. Niet meer zo nodig in het gezin en ‘plots’ komen er dus mogelijk andere invullingen van deze ruimte. Sommigen krijgen ‘last’ van deze overgang. Want ja het is inderdaad een overgang van niet meer de vruchtbare zijn in de samenleving naar ZIJN!
Ik ben zó blij dat ik nu leef. Echt mijn moederhart wenste dat de wereld er anders uitzag, maar iedere tijd is nodig, ook deze. En wij allemaal hebben deze tijd uitgekozen om erbij te zijn, aanwezig te zijn, een onderdeel van het geheel. Wij zijn allemaal een stukje van allemaal, dus van één.
En dat is wat mij het blijste stemt, dat iedere dag er een zaadje geplant wordt door jou en mij… of iedere seconde. Dat al die zaadjes gaan ontkiemen en uitgroeien tot een wereld waarin er steeds meer mensen beseffen dat we allemaal één zijn.
Niets meer en niets minder!
Mijn reis die verdergaat in 2026 zal nog meer gaan over mijn missie op aarde. Mijn gevoel, mijn authenticiteit nog meer gaan leven en daarmee anderen aansteken om ook hun ware zelf steeds meer te gaan leven. Meer voelen, niet meer aanpassen, niet meer nadoen, en niet meer alleen ons hoofd gebruiken. Écht zijn!
Alle kennis die vergaard is, is goud waard. Althans het meeste daarvan dan. Die is inmiddels van onze minicomputers, onze breinen naar de grote opslag -AI- gegaan. Nu komt het erop aan dat alles wat jou JOU maakt en mij MIJ, dat dát nu omarmt mag gaan worden, gevoeld en geleefd gaat worden, dan hoeft niemand iets te vrezen. En nee je hoeft je niet te vergelijken. Totale nonsens. Er is er maar eentje van jou, van ieder mens, dier of plant. En de natuurlijke wetten blijven bestaan, ze waren er altijd al. Dus als wij nu weer durven voelen. Ons lijf en ons hart. En af en toe ons brein daarbij gebruiken, want zeker doet intellect ertoe. Dan zal 2026 het meest bijzondere jaar ooit worden. Vanuit het medicijn wiel gezien een 10-jaar. Het jaar waarin leiderschap nemen over je eigen leven centraal staat.
Ik wens je zachtheid, liefde en vertrouwen toe.
Met een onsje glitters natuurlijk!
Heb een mooi NU!
Liefs Natasja
Lieve natasja wat heb je dat weer mooi geschreven en het is zo waar
ik wens jou en man en kinderen een gezond en liefdevol 2026 toe ×××
Hey lieve Mariam!
Wat lief en fijn om je te horen! Had het met kerst nog over je met Marcel. Ga je snel contacten om eens samen te kletsen over ons gezamenlijke verleden! Veel liefs! Xx