Nou het was me weer een zomertje wel. Los van het genieten van het heerlijke weer, het traag opstarten en de vakantie-vibe van de meeste gezinsleden, was het ook een periode vol lessen en dus inzichten.
Hoe meer mensen ik begeleidt op hun reis naar de echte versie van zichzelf, hoe meer ik erachter kom dat we een vleespakketje zijn vol met erfenissen. Jouw voorouders geven zoveel mee aan jou om te groeien als individu en als familie-systeem. En dit lijf en leven is bedoeld om te ervaren en te evolueren! Want nee, ze hoeven echt niet dood te zijn om van ze te ‘erven’.
Tot nog toe denken de meesten dat alleen ziekten en aandoeningen erfelijk kunnen zijn. De zogenaamde genetische belasting. Maar ik heb het vooral over de epi-genetica. Welke invloeden zijn er allemaal geweest in het leven van jouw voorouders die ervoor zorgen dat jij hier ook nog iets mee mag. Welke impactvolle gebeurtenissen zijn er geweest?
Een voorbeeld; ik kwam deze vakantie mezelf behoorlijk tegen. Een oude trigger (maar wellicht toch niet zó oud) kwam om de hoek zeilen. Een van de kids was behoorlijk ziek toen we op vakantie gingen en bleef dat tijdens de vakantie en… we zijn daardoor ook weer eerder vertrokken ván de vakantie.
Iedereen die mij kent weet dat ik inmiddels adem volgens de biologische natuurwetten. Wat zoveel betekent als: je lichaam doet niets voor niets, het is er voor jou en niet tegen jou. Het is er niet om een probleem (wat we ziekte toch vaak vinden) direct op te lossen. Nee, de ziekte of klacht an zich IS de oplossing!
Kortom van angst naar vertrouwen. En toch is dat soms zó verdomde moeilijk. Want wat als het steeds erger wordt? In dit geval een tandontsteking. Wat als pijnstilling amper nog helpt? Wat je uiteindelijk toch voor een kuurtje kiest en die ook niets doet? Ik schoot in de angst, ik kreeg een blinde vlek. Het conflict (want ja ik denk dat bij het ontstaan van iedere klacht dat er een oorzaak is, een conflict) hadden we al helder. Er was veel geweest om door te bijten voor deze vakantie en tijdens de eerste helft van de vakantie. En ook papa en ondergetekende zaten teveel op pubers lip, er was te weinig ruimte en teveel bescherming geweest.
Dat bewuste inzicht gaf opluchting waardoor het verder herstellen kon. Maar toch zat er iets onder van; wat als ik iets over het hoofd zie, wat als deze diagnose niet klopt, na lippen, en wangen ging ook het oog opzwellen. En ik begreep de fases waar we doorheen gingen maar toch….
Er kwam een ongrijpbare angst naar boven. Een angst van; ik wil mijn kind niet kwijt. Angst voor verlies. Indirecte doodsangst! Er werd van alles aangeraakt wat niet van mij was en is. Althans niet oorspronkelijk. In het gezin van mijn moeder zijn er kinderen verloren. Ook in het gezin van mijn oma, mijn moeders moeder, zijn er kinderen overleden. En ook bij mijn man zit er verlies van kinderen in zijn systeem.
Vooral ik mocht voelen wat het met mij deed als ik het even niet wist, als ik mocht vertrouwen op het zelfgenezende vermogen van ons lichaam, dus ook dat van ons kind. Dát inzicht, dat er nog bewust stilgestaan mocht worden bij dat grote immense verlies. Verlies wat niet echt verwerkt kon worden, want hey er waren veel meer kinderen. Dóórrr moest je!! En omdat ik en wij hier nu aandacht aan konden geven, verdween onderweg, in de rust naar huis, de ontsteking als sneeuw voor de zon. En nee hij was niet echt weggegaan. De zenuw bleek afgestorven. Uit overleving is dat wat je lichaam dan het beste kan doen.Het lijf helpt je om te kunnen overleven!
En omdat we in deze westerse wereld de luxe hebben van (biologische) tandartsen, kan deze tand gewoon behouden worden.
Als vakantieafsluiter gingen we gisteren met mijn ouders naar Anak Indië! Een docu over hoe de Indo’s eigenlijk zijn ontstaan en in Nederland terechtgekomen zijn. Mijn vader is Indo en ik dus ook. Wat een herkenning. Over de KNIL, waar ook mijn opa bijzat. Van de KNIL in de knel zei een Molukse man treffend! Over het gedwongen, definitieve vertrek uit je vaderland, je roots, je thuis, je nest.
Over verlies gesproken… En tandwortels vertellen het verhaal van onze familie, onze oorsprong. ik ga er nog veel meer over delen.
Wil jij ook graag meer inzicht in de klachten of patronen van jezelf of je gezin? Start eens met het maken van je familie stamboom! En je bent van harte welkom bij mijn/onze lezingen en trainingen. (zie evenementen)
Liefs Natasja